Mai's profileNoo Maii's spacePhotosBlogGuestbookMore Tools Help

Blog


    November 14

    ขอโทด

     
     
    " ข อ โ ท ษ "
     
     
           " ขอโทษ " บางครั้งคนเราจะพูดคำว่า  " ขอโทษ "  กับใครสักคนมันก้อเปนเรื่องยากนะ ...ว่าป่ะ...     จัยมันก้ออยากจะพูดนะเว้ย  แต่ไม่รู้หว่ะ   ไม่รู้จาเริ่มงัยดี        เอาเปนว่ามีสิ่งหนึ่งที่เค้าอยากบอกแกมาตลอดแต่มันไม่มีโอกาสสักที  คือว่าเค้าอยากบอกแกว่าเค้า       ...ขอโทษน่ะ..  
    ขอโทษกับสิ่งที่ผ่านมา   ขอโทษที่ทามให้แกต้องผิดหวัง  ขอโทษที่ทามให้
    แกต้องเสียใจ   ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง   หวังว่าต่อจากนี้ไปเรายังคงเปนเพื่อนที่ดีต่อกันเหมือนเดิมนะ   ร๊ากเมิงนะเว้ย 
           ป.ล. ดูแลตัวเองด้วยนะเว้ย    อย่าแ_กเ_ล้าให้มันมากไปนะแก   ตั้งใจเรียนด้วยหล่ะ   เค้ารู้ว่าช่วงนี้แกเครียดกะเรื่องเรียนมาก  งัยก้อตั้งใจเรียนนะเว้ย  สู้ๆสู้ตาย    เข้าจ๊ายย ??
     
     *******  Noo Mai *******
     

    ง อ ล เ ว้ ย . . . . . . .

     

    ง อ ล ห ว่ ะ ! !

     

    งอลเว้ย!!

    เปนเพื่อนกันป่าวเนียะ

    ทามกันได้ลงคอ

    ช่ายสิ ก้อเรามัน "............."

    งอลจิงๆด้วย

    ถ้าไม่มาง้อ

    ก้อไม่ต้องคุยกันอีกเลย

    โอเค๊ๆๆๆๆ

    : (

     

    *******  Noo Mai  *******

    Dek  Yala

     

    September 12

    *-*

     
     คำว่า " เหนื่อย "
     
     
     
    ก้อไม่รู้จะอธิบายยังไงเหมือนกัน
     
    ว่ามันเหนื่อยมากแค่ไหน
     
    ยอมรับนะว่ามันเหนื่อยมาก
     
    ถึงมากที่สุด
     
    อาทิดนึงมี 7 วัน ก้อต้องเรียนที้ง 7 วัน
     
    ไหนจาต้องอ่านหนังสือสอบ
     
    ไหนจางานต่างๆ
     
    เหนื่อยหว่ะ
     
    แต่ต้องอดทน  สู้ๆสู้ตาย
     
    เพื่ออนาคต
     
    รักพ่อ รักแม่
     
    รักเพื่อนทุกคนมากด้วย
     
     
    ปล.กลับยะลาครั้งนี้หวังว่าเราคงได้เจอกันนะ
     
    คิดเถิงพวกแกมากนะ  รักนะ จุ๊บๆๆ
     
     
    MAI 1'779
     
    SCIENCE  STATISTICS
     
    SILRAPAKORN  U....
     
    April 21

    Good Bye

     
    แล้ววันนี้ก้อมาถึง
     
     
    และแล้ววันนี้ก้อมาถึง
     
    วันที่เราต้องห่างกัน
     
    การอยู่คนเดียว  โดยไม่มีตัวเองอยู่เคียงข้าง
     
    ทามไมมันเหงาอย่างงี้นะ
     
    ตอนนี้ตัวเองเปนไงบ้าง
     
    อ้างว้างเหมือนเค้าบางมั้ย
     
    คงไม่ซินะ  ก้อตัวเองมีเธอคนนั้น
     
    อยู่เคียงข้างแล้วนิ
     
    ดูแลคนของตัวเองให้ดีๆหล่ะ
     
     
    อย่าขี้งอลให้มากนักนะ
     
    ขอบคุนสำหรับทุกสิ่ง
     
    ขอโทดสำหรับทุกอย่าง
     
    ต่อไปนี้คงไม่มีคนให้กวนใจแล้วนะ
     
    ดูแลตัวเองด้วยหล่ะ
     
    อย่าลืมนึกเถิงน้องสาวคนนี้บ้างหล่ะ
     
    จาคิดเถิงพี่ชายเสมอนะ
     
    BYE  BYE
     
    " NOO  MAI "
     
    21 / 4 / 52
     
     
     
    January 24

    งาน THANK พี่ที่คณะ

     
    23 มกราคม 2552
     
    งาน THANK พี่ (วิดยา)
     
    THANK YOU FOR YOU
     
    วันนี้ไปงาน THANK พี่มาสนุกมาก
     
    เป็นอีกวันหนึ่งที่มีความสุขมากๆๆๆ
     
    ชีวิตการเป็นเฟรชชี่นี่มันสนุกอย่างนี้เองน่ะ
     
    แต่ก่อนพวกรุ่นพี่มักจะบอกเราเสมอว่า
     
    ช่วงเวลาที่เราได้เปนเฟรชชี่นั้นมันดีที่สุดแล้ว
     
    แล้วก้อเปนช่วงเวลาที่สนุกมากอีกด้วย
     
    ฉันเพิ่งเข้าใจวันนี้เอง
     
    ตลอดระยะเวลาการเปนเฟรชชี่ฉันได้อารัย
     
    กลับมามากมาย
     
    ได้เพื่อนใหม่ ได้มิตรภาพ ได้ความประทับใจมากมาย
     
    ได้รับความอบอุ่นจากพวกรุ่นพี่
     
    ที่คอยดูแลกันเสมอมา
     
    ถึงบางครั้งแม้พี่แกอาจโหดไปหน่อย ...อิอิอิ+...
     
    ล้อเล่น พี่ทุกคนใจดีมาก (มั้ง)
     
    วันนี้ถึงแม้อาจจะรู้สึกมึนๆๆไปนิด
     
    แต่ก้อยังโอเคอยู่
     
    วันนี้ซื้อของ thank พี่ไปหมดตัวแล้ว
     
    ช่วงนี้ก้อกินมาม่าไปก่อนแล้วกัน
     
    กว่าจาถึงสิ้นเดือน
     
    อิอิอิ คิดแล้วเศร้าจัง ขยิบตา
     
     
    .... MAI 51'779 ....
     
     
    January 17

    Happy Birthday

    เค้กวันเกิด Birthday ย้อนหลังนะคร๊าบ ของขวัญผูกโบ
     
    15 มกราที่ผ่านมาวันเกิดใครหว่า
     
    เบิร์ดเดย์ย้อนหลังน๊า
     
    ขอให้มีความสุขมากๆหล่ะ
     
    ตั้งใจเรียนน๊า
     
    สู้ๆสู้ตาย
     
    เด๋วเค้าเปนกำลังใจให้น๊า
     
    แก่ขึ้นอีกปีแล้ว อิอิ..
     
    อิอิ...นี้ก้อ17มกราแล้ว
     
    อีก 10 วันก้วันเกิดตัวเองแล้วหว่ะ
     
    แก่ขึ้นอีกแล้วนะเรา
     
    จามีใครจำวันเกิดเราได้
     
    บ้างมั้ยน๊า (น้อยใจโว๊ย)
     
    ปีนี้คงไม่มีเค้กวันเกิดเหมือนทุกปีใช่มั้ย
     
    ก้อพวกแกเล่นไปอยู่ซะไกลขนาดนั้นนิ
     
    ฮืออ... คิดเถิงหว่ะ
     
    คิดเถิงพวกเมิงมากน๊า
     
    รักพวกเมิงมากด้วยน่ะรู้เปล่า
     
     
     
    January 13

    เบื่อหว่ะ!!

    เบื่อหว่ะ!!
     
    โอ๊ย~ย!!เบื่อหว่ะ
     
    วันนี้ไปสอบ eng มาทำก้อไม่ได้
     
    โค-ตรยากเลย คงได้คะแนนน้อยแน่เลย
     
    จาทามไงดีหว่ะ
     
    คะแนนต้องออกมาน้อยแน่เลย
     
    ตูจาทามไงดีเนี๊ยะ
     
    ยิ่งคิดก้อยิ่งปวดหัวหว่ะ
     
    ส่วนพรุ่งนี้ก้อต้องไปสอบ stat 1
     
    แต่โชคดีที่สอบตอนบ่าย
     
    stat ยังไม่หนักใจเท่า eng เลย
     
    หรือต้องซิ้วจิงๆหว่ะ
     
    ตูอยากเรียนต่อที่นี้จนจบน่ะ
     
    แต่ไม่รู้สิ
     
    สู้โว๊ย ตูต้องทามได้
     
    ไม่ว่ามันจาออกมาอย่างไรเราต้องยอมรับมัน
     
    เข้าใจม้ย ... สู้ ...
     
     
    From...mai 51'779 "stat"
     
    January 12

    เซงจิต

     เซงโว๊ย!!
     
    เซงโว๊ย!!ใกล้จาสอบแล้ว
     
    ยังรู้สึกว่าไม่มีอารัยในหัวตูเลย
     
    ขนาดอ่านมากแล้วน่ะ
     
    เมื่อไหร่จาสอบสักที่ จาได้เสร็จๆกันไป
     
    เบื่อ!แล้วน่ะ
     
    ช่วงนี้อากาศก้อหนาว
     
    แต่ต้องกลับมาอยู่คนเดียวอีกแล้ว
     
    ปีที่แล้วยังรู้สึกว่ามีเขาอยู่ใกล้ๆยังไม่หนาว
     
    ขนาดนี้เลย
     
    แต่ตอนนี้ ณ วินาทีนี้ที่เขาไม่อยู่ด้วย
     
    มันทามให้ฉันรู้สึกว้าเหว่ยังงัยก้อไม่รู้
     
    เบื่อจัง!!
     
    หากเลือกได้ฉันก้อไม่อยากจาอยู่คนเดียวหลอก
     
    ทามงัยได้ฮ่ะน๊า ชีวิตหนอชีวิต
     
    แต่ไม่เปนไรเรายังมีพ่อแม่ และเพื่อนอยู่ด้วย
     
    จิงมั้ย!!
     
    ถึงยังไงชีวิตเราก้อต้องดำเนินต่อไปจิงมั้ย
     
    ถึงจาไม่มีเขาก้อตาม
     
    หนาวหรอ ก้อห่มผ้าสิ ใส่เสื้อหนาวสิ
     
    เหงาหรอ ก้อไปหาเพื่อนสิ
     
    ทุกอย่างมันต้องมีทางออกซิน่ะ
     
    สู้ๆๆๆ สู้ต่อไป ทาเคชิ ปิ้วๆๆ
     
     
     

    .เพื่อน.

     
    "คิดถึงจัง"
     
         นานแล้วน่ะ ที่เราต้องจากกันไป
     
    อุตส่าห์อยู่ด้วยกันมานาน
     
    ไม่รู้ว่า เมื่อไหร่จะได้กลับมาเจอกันอีก
     
    เก้าอี้ตัวเก่า โต๊ะตัวเก่า ไม่รู่ว่าเมื่อไหร่ จะได้พบกันอีก
     
    ต้นไม้ใหญ่ ที่เคยอาศัยพักพิง เวลาเหนื่อย
     
    กระดานที่เคยได้เขียนคำตอบให้ครู
     
     ไม่รู่ว่าจะได้เขียนอีกมั๊ย
     
     เพื่อนๆที่เคยพูดคุย
     
    เล่นสนุก ร่วมสุข ร่วมทุกข์กันมา
     
     ไม่รู้ว่าจะได้เจออีกเมื่อไหร่
     
    ครูที่เคยดุ เคยตี เคยตักเตือน เคยสั่งสอน
     
     เมื่อไหร่จะได้พบกันอีกหนอ
     
    แต่การจากเป็นครั้งนี้
     
     มันเลี่ยงไม่ได้จริงๆ จึงต้องจำใจจาก
     
    หากบุญวาสนามีพอ อาจได้พบกันอีก
     
    ขอขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง
     
    ที่ทำให้ฉัน เคยได้ลิ้มรสแห่งความสุข
     
      มันจะใจไม่มีวันลืมเลือนในความทรงจำของฉัน
     
    อย่างแน่นอน 
     
         ปล.คิดถึง "เดกเกลื้อม 6/1" โรงเรียนสตรียะลาทุกคนน่ะ
     
      รักและเปนห่วงเพื่อนทุกคนเสมอน่ะ
     
     โดยเฉพราะแกคิดถึงเสมอน่ะ ดูแลตัวเองด้วยหล่ะ  บะบาย 
        
    เออ!ลืมไปส่วน.....ขอโทดสำหรับทุกเรื่องน่ะ 
    ดีใจน่ะที่ครั้งหนึ่งแกเคยอยู่เคียงข้างฉันเสมอมา 
    และหวังว่ามันคงจาเปนอย่างนั้นตลอดไปน่ะ  แกยังคงเปนเพื่อนที่ดีของฉันเสมอน่ะ 
    ยังคงคิดถึงแกเสมอหล่ะ บะบาย